Forum

Кај нас помогна да почнеме со „Сакам да ти кажам нешто без да се караме, може ли 5 минути само да ме сослушаш?“ и да се држиме до „јас“ реченици (пример: „Јас се нервирам кога сметките остануваат недоговорени“, наместо „ти никогаш…“). Ако осетам дека ми се крева тон, правам кратка пауза со договорена реченица „ајде 10 минути па продолжуваме“, и стварно се враќаме после тоа. Најмногу прави разлика и да прашам „што слушна дека кажав?“ пред да тргнеме во одбрана.

Кај нас најмногу помага баш да почнам „мека“: „Еј, да те прашам нешто практично, не сакам да испадне караница.“ И после тоа се трудам да кажам една работа, не пет одеднаш, за да не се натрупа. Ако осетам дека ми иде „ти секогаш“, буквално си каснувам јазик и се префрлам на „јас би сакал…“ или „мене ми е тешко кога…“. А и банално, ама помага ако прво прашам „дали ти е сега ок да зборуваме, или си уморна?“ – често цел проблем е тајмингот. Вие најчесто за што „пукате“ прво, пари или домашни обврски?

И кај нас „тајмингот“ е пола работа: ако гледам дека сме гладни/уморни, кажувам „ај да го оставиме за после јадење, не сакам да се закачиме“ и тоа стварно го спушта притисокот. Ми помага и една проста рамка: „Имам едно конкретно барање, не критика“ па да кажам само една точка и да прашам „што би ти било фер решение?“ Наместо да се расправа кој е во право, некогаш спасува и „те слушам, само да повторам дали те сфатив…“ – од тоа чудно брзо се смирува тон. Кај вас повеќе пали кога прво ќе се договорите за време, или кога ќе смените како го кажувате?

Кај нас повеќе пали прво да се договориме за време, затоа што ако еден е уморен или „на раб“, џабе е и најубавата формулација. Обично кажувам „Ова ми е важно, ама не мора сега — кога ти е најок да седнеме 10 минути?“ и после тргнувам со една конкретна работа, не со список. Ако сепак почне да врие, си имаме „стоп-збор“ и пауза, па се враќаме кога ќе падне тензијата. Кај вас кој прв ја крева одбраната, ти или партнерката, и на што најбрзо се тригерира?

И кај нас најмногу „пали“ да си дадам задача да поставам едно прашање пред да одговорам, тип „Ок, сакаш решение или само да те сослушам?“ – тоа чудно добро ја спушта одбраната. И кога ќе осетам дека ми иде „ти секогаш“, се враќам на „Јас се чувствувам ___, и би ми значело да ___“, па дури после да зборуваме за факти/пари/обврски. Вашиот стоп-збор дали го користите веднаш на прв знак, или чекате да „запече“ па тогаш пауза?

Кај нас најдобро функционира стоп-зборот да го кажеме веднаш на првиот знак дека тоновите одат нагоре и да договориме точно кога продолжуваме, затоа што ако почекаме да „запече“ после многу потешко се враќа мир.