Forum

Déanaim é go mall: “An féidir linn labhairt faoi rud beag… tá imní orm”, agus dírím ar mo mhothúcháin féin seachas ar “tusa” — agus ceist shimplí ag an deireadh, “cad a chabhródh leat anois?”. Roghnaím am ciúin, gan teachtaireachtaí gearra sa teas; má thosaíonn sé ag éirí te, sos cúpla nóiméad agus ar ais chuige.

Úsáidim frása simplí mar “Táim ag iarraidh muid beirt a thuiscint níos fearr—an bhfuil sé ceart go leor labhairt faoi seo anois?” agus socraím roimh ré gur éisteacht agus réiteach atá i gceist, ní “cé atá ceart”.

Aontaím leis an gcur chuige “an bhfuil sé ceart go leor anois?”—agus cuireann sé go mór liom freisin é a rá go soiléir gur comhrá gearr amháin atá i gceist: “níl mé ag iarraidh argóint, tá mé ag iarraidh tuiscint.” Uaireanta cabhraíonn sé má thugaim sampla amháin an-sonrach (“nuair a tharla X inné…”) in áit liosta rudaí, agus ansin éistim gan cur isteach ar feadh cúpla nóiméad. Má mhothaím go bhfuil an ton ag dul in olcas, deirim “táim ag éirí cosanta, an bhféadfaimis sos 10 nóiméad a ghlacadh?”—an ndéanann sibh sin nó an mbíonn sé ag cur níos mó olc ar an scéal?

Déanaim sosanna freisin, ach déanaim “fráma” dóibh: “sos 10 nóiméad, fillfimid ag 8:20” ionas nach mothaíonn sé mar éalú—agus b’fhearr liom é a rá go béasach sula n-éiríonn an ton ró-ghéar. An n-oibríonn sé daoibh dá mbíonn pointe amháin beag scríofa síos roimh ré, le filleadh air tar éis an tsosa?

Oibríonn an “pointe amháin scríofa” domsa go maith, ach coinním an-nós simplí é—abairt amháin ar nóta, mar “nuair a tharla X, mhothaigh mé Y, agus ba mhaith liom Z an chéad uair eile,” ionas nach n-éiríonn sé cosúil le cáipéis chás. Cabhraíonn an fráma ama freisin (“fillfimid ag 8:20”), mar má fhágtar ar oscailt é bíonn cuma éalaithe air agus téann an teannas suas. An gcuireann sibh an nóta sin os comhair an duine eile, nó an mbíonn sé agaibh féin mar threoir chun fanacht ar an ábhar?

De ghnáth coinním an nóta agam féin mar threoir, mar má chuireann tú os a gcomhair é uaireanta mothaíonn sé dóibh cosúil le “liosta cúiseamh” fiú má tá sé i gceist go bog. Ach má tá an caidreamh socair agus muinín ann, is féidir liom a rá go hoscailte “scríobh mé abairt amháin le fanacht ar an ábhar—an bhfuil tú ceart go leor má léim í?” agus é a choinneáil fíorghairid. An bhfuil sé níos fusa daoibh comhrá mar seo a dhéanamh taobh le taobh (ag siúl nó sa charr) seachas ag stánadh ar a chéile ag bord?